#10 hoe lekker is delicious?

links verzamelen en ordenen

Welke site was dat nou ook weer? Vorige week kon ik hem nog zo vinden, thuis heb ik hem in mijn favorieten gezet, maar hier op mijn werk kan ik hem zou gauw niet meer vinden? Klinkt bekend? Bij mij wel. En als ik dan thuis ben moet ik een lange lijst grotendeels ongeordende favorieten door voor ik de juiste link te pakken heb.
Delicious biedt voor beide problemen een oplossing: ik kan mijn links voortaan vanaf elke computer met een internetverbinding bekijken en ik kan door middel van tagging orde in de chaos brengen. Het toevoegen van een nieuwe link is een fluitje van een cent, net als het taggen. En dan komt het aan op discipline: als je namelijk niet tagt dan heb je binnen de korste keren een onoverzienbare brei van links. Taggen en vooral consequent taggen is dus noodzakelijk. Delicious maakt dat overigens gemakkelijk door bij het intikken van een nieuwe tag een lijst met tags te geven die met de betreffende letter(s) beginnen.

Sociaal bookmarken
En dat is nog niet alles. Delicious geeft bovendien ook nog eens per link aan welke andere leden die link ook in hun verzameling bookmarks hebben opgenomen. Door door te klikken krijg je dan alle bookmarks van dat andere lid te zien. En aangezien je al één link gemeen hebt, ligt het in de lijn der verwachting dat dat andere lid nog wel meer links zal hebben die voor jou ook interessant zijn. Dat klopt inderdaad: ik heb zo de afgelopen dagen heel wat aardige sites gevonden, die ik bijvoorbeeld doordat de site niet in het Engels of Nederlands is, niet zo gauw zelf zou hebben gevonden.

Kortom: Delicious smaakt naar meer. Het is voor mij persoonlijk een blijvertje.

Delicious Archives
Wat we er als archief aan kunnen hebben? We kunnen er aan de ene kant in ieder geval voor zorgen dat er veel links naar onze eigen website op Delicious worden geplaatst. Anderzijds hebben we natuurlijk ook als archief een verzameling voor ons en onze bezoekers interessante links. Op de BHIC-website vind je inderdaad, onder andere hier, links naar andere websites. Ook de startpagina van de studiezaal (die voor zover ik weet vooral voor intern gebruik is) biedt een heleboel interessante links. Kan Delicious hier nog iets extra's bieden? Ik denk het wel: de meerwaarde zit hem opnieuw in het sociale aspect: door onze links op Delicious te zetten krijgen we contact met mensen die ook een of meer van die links in hun verzameling hebben, mensen die we wellicht langs andere wegen niet bereiken.

#9 mijn visie op Web 2.0

Wat we tot nu toe gezien hebben zijn een heleboel losse dingen, die allemaal op hun eigen manier leuk, handig, aansprekend zijn. Ik zie bij medecursisten dat sommigen door de bomen het bos niet meer zien en het idee hebben langzaam weg te zinken in een moeras van steeds nieuwe, steeds net weer anders opgezette gadgets. En in zekere zin is dat gevoel natuurlijk terecht: het aanbod is overweldigend, je moet keuzes maken, maar je weet niet hoe...

Als ik even rustig naar de dingen kijk die we tot nu toe gedaan hebben, met de archiefbril op de neus, dan zie ik wel degelijk mogelijkheden, zowel voor de interne organisatie (er zijn bij het BHIC al initiatieven om weblogs te gebruiken voor stroomlijning van informatie binnen afdelingen, hoewel ik me afvraag of het daarvoor wel het geschikte middel is; online documenten bewerken en delen lijkt me in veel gevallen ook een prima optie) als naar buiten toe (bv. het gebruik van alerts op de naam van de instelling in genealogische mailinglijsten etc. om op basis daarvan webcare te plegen). En er zijn meer mogelijkheden: mashups van Google Maps met onze eigen gegevens zijn zeer aantrekkelijk, realisering is niet zo eenvoudig als het in eerste instantie lijkt.

Het is in ieder geval zaak om een en ander met beleid aan te pakken. Elk nieuw ding waar we in stappen levert veel extra werk op. Een pilot is leuk, maar zodra iets structureel wordt moet het ook organisatorisch worden ingebed. Een concreet voorbeeld is het Flickr project van het BHIC: een deel van de inhoud van onze eigen beeldbank is met de hand naar Flickr overgezet in de hoop dat dit nieuw publiek zal trekken. Een evaluatie van die pilot heb ik nooit gezien, maar intussen is Flickr wel een vast onderdeel van onze website geworden, zonder dat hier duidelijke afspraken over zijn gemaakt en er een heldere taakverdeling is.

Mijn conclusie: denk goed na welke van de krenten je uit de Web 2.0 pap pikt, evalueer proefprojecten, wees niet bang om te concluderen dat het resultaat de inspanning niet waard is, zorg ervoor dat die onderdelen die de pilot-fase overleven goed in de organisatie worden ingebed.

Ja, inderdaad, ik zit aan de beheerskant en dat zullen jullie weten ook :-)

#9 100 woorden

honderd woorden, minstens honderd woorden, nou ja, dat moet toch niet zo moeilijk zijn, lijkt mij. Wat zijn immers honderd woorden? Hoe weet ik trouwens hoeveel woorden ik heb gebruikt? dat kan ik in deze editor volgens mij nergens zien. Nou ja, dan maar even knippen en plakken naar, ach laat ik eens Google Docs proberen. Wat is de stand op dit moment? 63 woorden. Hmm... nog even doorzetten dus, dat moet toch niet moeilijk zijn, de Nederlandse taal kent immers zoveel mooie woorden. 84. Grrr, toch wel zwaar, honderd woorden over web 2.0. Ik vind web 2.0 leuk. 100!

#8 online kantoortoepassingen

Zelfs voor de sceptici onder de cursisten moet het onmiddellijk duidelijk zijn dat Google Docs of vergelijkbare producten direct nuttig kunnen zijn voor een organisatie als de onze. Op ons netwerk zwerven in allerlei krochten en uithoeken allerlei copieën, backups en verschillende versies van bestanden rond, voor het merendeel zielige verweesde bestanden die al jaren niet meer zijn geraadpleegd door hun verwekkers, maar toch niet uit hun lijden worden verlost. Waarom niet? Omdat de verwekker zijn scheppingsdaad inmiddels al lang weer is vergeten of omdat de verwekker het niet geheel uitgesloten acht dat hij/zij eventueel ooit in de nabije of verre toekomst toch nog eens een beroep op zijn creatie zou moeten kunnen doen, wellicht... Kortom, een nachtmerrie voor netwerkbeheerders.
Wat Google Docs nu biedt is: (1) versiebeheer; (2) sharen van één document door meerdere personen. Met andere woorden: je kunt met een aantal mensen (nou ja, liever niet op exact hetzelfde moment, maar zelfs dan werkt het nog) aan één document werken. Je kunt ervoor zorgen dat die mensen op de hoogte worden gebracht wanneer een wijziging in het document is aangebracht. Wijzigingen worden bijgehouden en je kunt tussen de verschillende versies heen en weer scrollen etc (functionaliteit die Word natuurlijk ook allang in volle omvang had moeten bieden). Je kunt bovendien bestaande documenten, spreadsheets of presentaties eenvoudig uploaden, het resultaat ziet er heel redelijk uit, ook bij zwaar opgemaakte Word-documenten. Ook kun je je Google Docs documenten in allerlei gangbare formaten lokaal opslaan.... O ja, maar dat doen we natuurlijk niet, want dan komen we weer in het weeshuis van de ongelezen bestanden terecht.
Ik moet zeggen dat ik zeer enthousiast ben over deze toepassing. Met name voor bijvoorbeeld het grafzerkenproject waar ik bij betrokken ben, waarbij minstens vijf mensen, die weliswaar redelijk dicht bij elkaar wonen (als je het op wereldschaal bekijkt), maar toch ook niet direct op loopafstand, gezamenlijk een tekst moeten produceren is dit ideaal. Nu zijn we al zover in dit project en is de gemiddelde leeftijd en computervaardigheid binnen de groep niet meteen zo hoog, dat we dit nu alsnog zullen gaan gebruiken, maar in de toekomst bij soortgelijke gelegenheden zal ik de eerste zijn om deze vorm van samenwerking te propageren!

Web 0.0 oefening bij het BHIC

stroomstoring
De stroomstoring die donderdagmiddag het centrum van 's-Hertogenbosch trof heeft ook het BHIC niet ongemoeid gelaten. Vanaf 3 uur in de middag was het uit met de digitale pret. Het is een wijdopenstaande deur, maar laat ik de opmerking toch maar plaatsen: je wordt zo wel met de neus op de feiten gedrukt, we zijn nergens meer zonder de computer.

geen internet!
Vanochtend vol goede moed op de fiets gestapt, maar bij aankomst in de Citadel bleek dat nog niet alle problemen waren verholpen. Het netwerk deed het weer, zodat de kantoorautomatisering en ook MaisFlexis weer draaide, maar door externe problemen was de internetverbinding nog steeds niet hersteld en dat is helaas de hele dag zo gebleven (ook nu nog kan ik niet inbellen, dus vandaar maar van thuis uit geblogd). We blijken niet alleen afhankelijk te zijn van de computer, maar ook van onze verbindingen met de buitenwereld: we hadden (behalve intern) geen mail naar binnen en naar buiten; we konden niet bij het CMS van onze website; we konden niet bij onze beeldbank en onze genealogische database; de bezoekers konden in de studiezaal niet via internet aanvragen, en het ergste van alles:
we konden niet bij de 23 archiefdingen!
En wat mij persoonlijk betreft: het valt me nu pas op voor hoeveel dingen en hoe vaak ik op een dag even naar internet ga om iets op te zoeken etc. Laten we hopen dat het Web 0.0 tijdperk bij het BHIC a.s. maandag weer tot het verleden behoort.

#7 geflicker met mashups of messing with flickr

Leuke speeltjes, maar wat moet je ermee? Dat was mijn eerste reactie bij veel van de voorbeelden die in ding 7 de revue passeren. Color Field Pickr of Spell with flickr: het zal allemaal wel, maar wat heb ik eraan? Ik zie ook heel veel dingen die ik al jaren offline met elk fotobewerkingsprogramma voor elkaar kan krijgen. Wat is de meerwaarde van een online-versie die bovendien niet half zo flexibel is?

Findr

Is het dan allemaal onzin? Nee, natuurlijk niet, zo links en rechts zitten er wel degelijk goede ideeën tussen. Zo ben ik erg gecharmeerd van findr, een soort semantische zoekmachine op flickr, die op basis van de zoekterm die je invult suggesties geeft voor gerelateerde zoektermen. Dit werkt op basis van de tags die aan foto's in flickr zijn gegeven en is een prima manier om snel tot verfijning van zoekresultaten te komen. Dit mechanisme zou ook breder dan alleen voor flickr ingezet kunnen worden (daarmee wordt overigens ook al her en der geëxperimenteerd: zie bv. de aquabrowser van bibliotheken.nl met zijn "woordspin".

Bontekoe en andere kaarten

Van mashups die gegevens presenteren op digitale kaarten ben ik ook erg gecharmeerd. Toevallig heb ik afgelopen weekend met mijn dochter Hannah naar de verfilming van de scheepsjongens van Bontekoe uit 2007 gekeken met Peter Tuinman als Bontekoe en Cees Geel als de vileine koopman:
Zeer de moeite waard, het heeft een behoorlijke indruk gemaakt op Hannah, die de film de volgende dag nog wel een keer wilde zien... Maar goed, terug naar het onderwerp: de kaart van de reis van Bontekoe vind ik een geslaagd voorbeeld van het verwerken van historische informatie in geografische vorm. Wat ik wel jammer vind is dat de reis alleen door punten wordt weergegeven, maar dat de punten niet zijn verbonden, dus de route niet duidelijker is gevisualiseerd. Dat is overigens op zich niet zo moeilijk te realiseren in Google Maps.
Het over elkaar heen presenteren van historische kaarten en de kaarten van Google Maps (zowel digitaal als sateliet) en het door middel van een schuifbalk meer of minder doorzichtig maken van die historische kaarten, en dat weer gecombineerd met het plaatsen van punaises etc., zoals bijvoorbeeld Nederland 1858-1870 laat zien, biedt legio mogelijkheden voor archieven. Wij hebben kasten vol historische kaarten, die liggen weg te kwijnen of op zijn best een zeer select publiek bereiken.
Naast kaarten hebben archieven natuurlijk nog veel meer materiaal dat een geografische dimensie heeft. Neem nu foto's: we hebben natuurlijk bakken portretten en groepsfoto's, maar ook heel veel foto's van herkenbare locaties. Veelal zijn die foto's ook minstens tot op straatnaam en vaak tot op huisnummer ontsloten. Die locatie kan zonder veel problemen in Google Maps worden getoond, zoals zowel het RAT als het BHIC inmiddels op hun websites laten zien. Dit mechanisme gaat overigens niet altijd goed: mijn vader is opgegroeid rond de Korenbloemstraat in Tilburg. Het RAT heeft hier natuurlijk foto's van. Als ik vanuit zo'n foto naar de kaart doorklik kom ik echter op de Korenbloemstraat in Enschot uit. Een voorbeeld van het BHIC: doorklikken op foto's uit Beers bij Cuijk leverde een verwijzing naar Beers in Friesland op. In dit soort gevallen ben je afhankelijk van de algoritmes van Google Maps. Om alle problemen uit te sluiten zou je eigenlijk voor alle foto's de locatie in coördinaten moeten gaan vastleggen, maar ja, dat doe je met tienduizenden foto's niet zo een, twee, drie. Ondanks dit soort kleine probleempjes is het in ieder geval een goede eerste stap. Het daadwerkelijk posten van foto's op Google Maps (via panoramio) is wellicht een volgende stap: daarmee kunnen we niet alleen de bezoekers van onze website(s) helpen, maar bereiken we via Google Maps nieuwe bezoekers.

#6-2 mijn foto's op flickr

Ik heb voor deze opdracht een aantal foto's geselecteerd die ik (of meestal Inge, mijn vrouw) de afgelopen jaren tijdens diverse vakanties heb gemaakt en die iets met het thema grafzerken, grafmonumenten etc. te maken hebben. Ik heb een account op flickr aangemaakt en de foto's daarnaartoe geupload. Vervolgens heb ik er titels aan gegeven, tags aan gehangen en ze in groepjes opgedeeld.
Een van de foto's die ik heb geupload is de volgende:

Deze foto is genomen in Brecon in Wales, en laat zien dat je grafstenen ook kunt gebruiken om een stoepje mee aan te leggen....

Deze foto maakt deel uit van de set 'Wales', waarin je nog meer foto's uit Wales kunt zien.